سریال «بیگانگان» به کارگردانی راما قویدل، تهیهکنندگی اکبر تحویلیان و نویسندگی علیرضا اسحاقی در فروردین ۱۴۰۵ و همزمان با نوروز از شبکه۳ روی آنتن رفت.
داستان سریال در سال ۱۳۹۶ رخ میدهد و ماجرای پزشک جوانی به نام دکتر الوند است که قصد ادامه تحصیل در آلمان را دارد، اما در مسیر خدمت، با پزشکان بدون مرز و همراهی با مدافعان حرم، وارد بحرانهای منطقه میشود. به این ترتیب قصهای از اسارت، مقاومت و رهایی در دل گروههای تکفیری داعش روایت میشود.بازیگران این مجموعه عبارتاند از: محمد نادری، امیرحسین صدیق، محمدرضا هلالزاده، علیرضا مهران، هلن نقیلو، ارسلان قاسمی، مهران رجبی، مریم کاویانی، عبدالرضا نصاری و... .
«بیگانگان» در دل یک روایت ماجراجویانه و امنیتی، مخاطب را با این پرسش روبهرو میکند که خاک و وطن چه جایگاهی در هویت فردی و جمعی دارد. براساس آمار منتشر شده از تلوبیون، سریال بیگانگان با بیش از ۲۰ میلیون بازدید در صدر پربینندهترین سریالهای نوروزی قرار گرفته است. به همین بهانه گفتوگویی با راما قویدل، کارگردان این سریال داشتیم که در ادامه میخوانید.
سوژه این سریال چه جذابیتی برای شما داشت که کارگردانی آن را قبول کردید؟
از آخرین سریالم حدود چهار سال میگذشت و در این فاصله فقط نوشته بودم و مستندهای کوچک فرهنگی ساخته بودم؛ به ندرت هم فیلمنامهای برایم فرستاده میشد که به لحاظ کیفی و موضوعی چنگی به دل نمیزد؛ راستش را بخواهید به دلایلی کمی هم دلگیر بودم و کنج عزلت مستندسازی را آرامتر مییافتم ولی دلم برای فیلمسازی و صحنه فیلمبرداری خیلی تنگ شده بود؛ فیلمنامه «بیگانگان» که به دستم رسید و شروع به خواندنش کردم، خیلی از داستان و روندش خوشم آمد.
به نظرم بسیار خوب و حرفهای نوشته شده و کاملاً مشخص بود که برای نوشتنش زحمت زیادی کشیده شده است؛ از طرفی باید از کنج عزلتم بیرون میآمدم و بازمیگشتم به فضایی که کمی قبلتر دلشکستهام کرده بود؛ از آنجایی که تهیهکننده کار، اکبر تحویلیان بود و سالهای سال با هم فیلم و سریال ساخته بودیم و در میان تهیهکنندگان بیشتر از همه با ایشان کار کرده بودم و کنار ایشان احساس آرامش داشتم، با خودم گفتم سریال خوبی خواهد شد و بسمالله گفتم.
اتفاقاتی که در «بیگانگان» رخ میدهد بر اساس ماجراهای واقعی بوده است؟
تا جایی که من میدانم بر پایه برخی اتفاقهای واقعی، روایت دراماتیکتری را روی کاغذ آوردهاند و به دفعات بازنویسی کردند و به نسخه کنونی رسیدیم که خودش راهی بس طولانی و طاقتفرسا بوده است.
آیا هنگام ساخت یا پخش با محدودیتی روبهرو نشدید؟
ما در میان محدودیتها راهمان را پیدا و باز میکنیم؛ «بیگانگان» سریالی است که فیلمبرداریاش در جنگ ۱۲روزه شروع و هنگام جنگ رمضان پخش شد. این سریال موضوعی نظامی، جنگی و امنیتی دارد؛ در فاصله بین این دو جنگ مسیری آسان را طی نکردیم؛ ولی دردش به دل خودمان است و سعی میکنم غرولند نکنم. در کل اشتغال به کار هنر مطلقاً آسان نیست و خودکرده را تدبیر نیست!
با توجه به اینکه در چند سال اخیر، چندین سریال و فیلم با محوریت داعش ساخته شد، فکر میکنید چنین سوژهای باز هم برای مخاطب کشش دارد؟
داعش موضوع بسیار جذابی است و من درباره داعش فیلم و سریالهای خارجی زیادی دیدهام و هر بار برایم از پیش جالبتر بودهاند؛ در کارهای ایرانی فقط «به وقت شام» را دیده بودم که فیلم خوشساختی بود؛ ولی با علاقهای که به فیلمسازی ابراهیم حاتمیکیا دارم، راضیام نکرد. به نظرم داعش موضوعی پیچیدهتر و غریبتر از آن است که در فیلمها و سریالها به نظر میآید؛ سعی کردم در بیگانگان به این بخش مغفول مانده بیشتر بپردازم.
شما در سریالهایتان اغلب از ترکیب بازیگران مطرح و نوظهور استفاده میکنید. این انتخابها چقدر در موفقیت سریال تأثیرگذار هستند؟
طبیعتاً اگر انتخابها درست انجام شده باشند، نتیجه خوبی در پی خواهند داشت؛ هر از گاهی در این زمینه اشتباهاتی هم مرتکب شدهام که امیدوارم از آنها آموخته باشم و خطایی مکرر نکرده باشم. از اساس بسیار علاقهمند هستم که به بازیگران جدید فضا بدهم تا بتوانند تواناییشان را به رخ بکشند و بدل به ستارههای آینده بازیگری شوند.
چند باری هم در این راستا جوابهای خوبی گرفتهام. این موضوع لزوماً برایم به بازیگری محدود نمیشود؛ در مورد عوامل پشت دوربین هم چنین دیدگاهی دارم و در حد توان اندکم، کارگردانان، فیلمبرداران، صدابرداران و چهرهپردازانی به مجموعه سینما و تلویزیون افزودهام که دیدن اسمشان در عنوانبندیها برایم مایه مباهات است.
با وجود حضور بازیگران پیشکسوت و کاربلد، در برخی از پلانها بازیها تصنعی است و مخاطب دلزده میشود. علت چه بود؟
طبیعتاً من احساس اینکه بازی در سریال تصنعی است نداشتهام وگرنه یا نما را تکرار میکردم یا راهی برای غیر تصنعی بودن مییافتم؛ ولی از آنجایی که در «بیگانگان» با پارامتر بسیار مهمی یعنی زبان عربی مواجه هستیم، با اعتماد و تکیه بر بازیگردان خوب و ناظر لهجه پروژه و اینکه خودم هم کمی عربی میدانم و پیش از این هم چند کار به زبان عربی ساختهام، چنین دریافتی از بازیها ندارم.
یکی از نقاط قوت سریال، توجه به بعد اجتماعی و فرهنگی مواجهه با تروریسم است. درباره این رویکرد توضیح دهید.
«بیگانگان» مفهوم میهنپرستی و عشق به وطن در مقابله با بیگانگان است؛ مرحوم پدرم میگفت کارگردان که کنار دوربین میایستد، ایمانش روی نگاتیو درون کاست ثبت میشود؛ آن وقتها مانیتور وجود نداشت و کارگردانان کنار دوربین میایستادند و صحنه را از نزدیکترین زاویه به دوربین مینگریستند و در دوران آنالوگ، نوار سلولوئید موضوعی ملموستر بود. من هم از همان نسل هستم؛ نسل فیلم، نگاتیو، پزتیو، موویلا و دورانی که آدمها عاشق کارشان بودند و با ایمان به کارشان ادامه میدادند. در «بیگانگان» هم گروه همدل و همراهی داشتم که با تمام وجود و ایمان پای کارشان ایستادند؛ طبیعتاً ایمانشان حالا روی فایلهای تصویر نقش بسته است.
نظر شما